22 فوریه 2020
فوریه 22, 2020

عیوب انکساری چشم

0 دیدگاه

عیوب انکساری چشم

عیوب انکساری چشم زمانی اتفاق می افتد که وضعیت اپتیکی کره چشم طوری باشد که مانع متمرکز شدن درست و مستقیم نور در شبکیه گردد. در واقع انکسار به معنی خمیده و شکستگی نور زمان عبور از یک محیط مادی به محیطی دیگر می باشد. هنگامی چشم ها قادر به دیدن هستند که پرتوی نور حین عبور از قرنیه و عدسی شکسته شده و متمرکز به روی شبکیه شود. ( متخصص چشم )

پس از آن شبکیه پرتو نور متمرکز شده را به یک پیام عصبی تبدیل کرده و توسط یک عصب بینایی به مغز ارسال خواهد کرد. در نهایت مغز پیام مربوطه را به صورت تصویر پردازش می کند.

عوامل موثر در انکسار نور و نمره چشم
به طور کلی سه عامل موجب واضح بودن تصویر به روی شبکیه چشم می شوند. این سه عامل عبارتند از :

شکل قرنیه
اندازه چشم
قدرت عدسی چشم
عیوب انکساری چشم

برای اینکه افراد بدون استفاده از عینک قادر به دیدن باشند لازم است این سه مورد نسبت به هم در تناسب باشند. در غیر این صورت عیوب انکساری حاصل خواهد شد.

در واقع عیوب انکساری با دیوپتر اندازه گیری می شود که تعیین کننده نمره عینک است. هر چه میزان نزدیک بینی یا دور بینی بیشتر باشد ، نمره عینک نیز بالا تر خواهد بود.

انواع عیوب انکساری
نزدیک بینی ( میوپی )
در این حالت ، قطر قدامی-خلفی کره چشم طولانی تر بوده یا انحنای قرنیه افزایش می یابد و به همین دلیل تصویر جلوی پرده شبکیه ایجاد می شود ؛ از این رو فرد قادر به دیدن اجسام دور نخواهد بود. غالبا این مشکل به صورت ارثی بوده و در سنین 8 تا 12 سال رخ می دهد. اختلال نزدیک بینی با افزایش رشد و طی دوران بلوغ شدت یافته و در سن 20 تا 40 سالگی ثابت می ماند. نزدیک بینی ممکن است منجر به جدا شدگی شبکیه شود.

دور بینی ( هیپروپی )
بر خلاف نزدیک بینی در این شرایط ، قطر قدامی-خلفی کره چشم کوتاه بوده و انحنای قرنیه کاهش می یابد. از این رو تصویر در پشت شبکیه ایجاد خواهد شد. در این حالت فرد اجسام نزدیک و حتی دور را تار می بیند اما شدت تاری دید در اجسام نزدیک بیشتر است. دوربینی نیز ارثی بوده و با بالا رفتن سن و کم شدن قدرت تطابق عدسی شدید تر خواهد شد.

عیوب انکساری چشم

پیرچشمی
هر چه فرد جوان تر باشد ، عدسی چشم هم انعطاف پذیر تر می باشد و قطر آن به راحتی برای دیدن اشیا دور و نزدیک تغییر می کند. اما پس از 40 سالگی ، عدسی سفت تر شده و انعطاف پذیری آن تحلیل می رود. این موضوع موجب می شود تا دیگر فرد به راحتی قادر به مطالعه یا انجام کار هایی با فاصله نزدیک نیست. در صورتی که این حالت به تنهایی ایجاد گردد طبیعی است و ممکن است همراه با سایر عیوب انکساری پدید آید.

آستیگماتیسم
این اختلال بسیار شایع بوده و می تواند درجات و شدت های مختلی داشته باشد. آستیگماتیسم شدید می تواند ارثی باشد. در این حالت قرنیه صاف و گرد بوده و قوس آن در همه محور ها به یک اندازه می باشد. در واقع زمانی که سطح قرنیه انحنای نامتقارنی داشته باشد ، آستیگماتیسم حاصل می شود و تصاویر به روی شبیکه متمرکز نمی شوند ، بنابراین اشیا دور و نزدیک تار دیده می شوند. در آستیگماتیسم قرنیه کروی نیست و همچون مقطعی از توپ بیس بال می شود و به همین دلیل تصویر در دو نقطه جدا تشکیل خواهد شد.